Cookie aukerak
Pertsonalizatu Adostasun Hobespenak

Cookieak erabiltzen ditugu modu eraginkorrean nabigatzen laguntzeko eta zenbait funtzio betetzen laguntzeko. Cookie guztiei buruzko informazio zehatza aurkituko duzu jarraian baimen-kategoria bakoitzean.

"Beharrezkoak" gisa sailkatzen diren cookieak zure nabigatzailean gordetzen dira, ezinbestekoak baitira gunearen oinarrizko funtzionalitateak gaitzeko.... 

Beti aktibo

Beharrezko cookieak beharrezkoak dira gune honen oinarrizko ezaugarriak ahalbidetzeko, hala nola, saio-hasiera segurua emateko edo zure baimen-lehentasunak doitzeko. Cookie hauek ez dute identifikazio pertsonaleko daturik gordetzen.

Cookie funtzionalek funtzionalitate batzuk egiten laguntzen dute, hala nola, webguneko edukia sare sozialetako plataformetan partekatzea, iritziak biltzea eta hirugarrenen beste eginbide batzuk.

Cookie analitikoak bisitariek webgunearekin nola elkarreragiten duten ulertzeko erabiltzen dira. Cookie hauek bisitari-kopurua, errebote-tasa, trafiko-iturburua eta abar bezalako neurriei buruzko informazioa ematen laguntzen dute.

Iragarki-cookieak bisitariei aurretik bisitatu dituzun orrietan oinarritutako iragarki pertsonalizatuak eskaintzeko eta iragarki-kanpainen eraginkortasuna aztertzeko erabiltzen dira.

Libertimenduaren izpiritua eta ama txarrak

2016-05-26 Egunen gurpilean

Antton Lukuk eman omen zizkien zenbait ideia Maialen Fauthoux eta Arantxa Hirigoieni ere haien azken sorkuntza lanerako. Txikia da gure mundua. Ama-2 taldea osatzen duten antzezleek Ama’tur deitu dute sakelako antzerki formatuan ematen ari diren azken lana, amateurrak baitira, eta haien azken tourra baita. Trilogia baten parte dela esan liteke, nonbait, bikote gisa sorturiko Tripakiak lehen lanean (2011) haurdunaldiaz aritu baitziren (bi antzezleak haurdun zirela), eta Amakiak bigarren lanean (2013) ere amatasuna baitzuten gai nagusi. Oraingoan guraso eta gazteen arteko harremanak dituzte aipagai.

Lehen bi lanetan Arantxa Iturberen Ai, ama! liburua izan bazuten oinarri, oraingoan Carles Capdevila kazetari katalanaren esketxak izan dituzte abiapuntu. Irigoienek azaltzen duen gisan, Capdevilak pasarazten duen mezua da «guraso perfekturik ez dela, baizik eta behar direla guraso zoriontsuak. Eta heziketa umorearekin egiten bada pasatzen dela aise errazago».

Plaza publikoa hartzeko moduak eta moduak daude. Toberena da bat, formatu handikoa, gai publikoak mintzagai, gizon ahotsez maizegi. Bestelakoa da Ama-2rena, eremu pribatuko gaiak oholtzara eramanez, eta, beraz, pertsonala politiko eginez. Formatu txikian, ez handiekiko beldurrez, handirako beharrik gabe baizik.

Amen denbora eskasia, aiten presentzia eza, zorriekiko gatazkak, ama ona izatearen presioa, dentistak eta osteopatak, tisanak eta garagardoak. Funtsean, amatasuna desakralizatzen du antzerkiaren mamiak. Eta gehiago azalak. Bi antzezleak langile eta antzerkilari amateurrak dira, eta taula gainean izanik aldarrikatzen dute, justuki, «badela leku denendako antzerkian, izan amatur, izan profesional. Ikusleetan ere, badela edozein antzerki ikusteko aski ikusle. Denetarik behar dela eta badela».

Martxoaren 12ko Domintxaineko emanaldian, laurogei pertsonatik gora izan zituzten ikusle. Bertan zen Mattin Irigoien antzerki idazlea (besteak beste). Eta hala bota zigun hark, jende andana ikusirik harridura azaldu genionean: «ageri da libertimenduaren izpiritua, oraino». Hiru aste lehenago eman zuten Donapaleun. Eta transmisioa ez da soilik bertikalki gertatzen den zerbait.

Luhuson estreinatu eta Miarritzetik, Domintxainetik eta Baionako Zizpa gaztetxetik iragan ondoan, oholtzaz oholtza jarraitzeko asmotan dira, eta EHZ jaialdian izanen dute azken emanaldia. Garaiz zaudete.

Egin zaitez Jakinkide

Hemen duzu Jakinen ondare guztia. Eta gehiago. Euskal kultura elikatzen eta biziberritzen jarraitzeko berritu dugu Jakin. Eta, orain arte bezala, Jakinen hartzaileok izango zarete gure sostengua.

Egin Jakinkide
igoEdukieraren hasierara joan